فکر کردم بد نیست یه چیزایی رو هم به خودم هم به بقیه دوستانی که به این پاتوق متروکه سر میزنن یادآوری کنیم. خیلی کوتاه و مختصر سه حدیث کوتاه در مورد غیبت و سه حدیث کوتاه در مورد تهمت یادداشت کردم. بازم تاکید میکنم که این حرفا رو هم برای یادآوری به خودم میزنم و هم دیگران. امیدوارم به سادگی از کنارش عبور نکنیم و کمی تامل و تفکر کنیم.
..............................................................................................................
غیبت:
پيامبر صلى الله عليه و آله:
هر كس از مرد يا زن مسلمانى غيبت كند، خداوند تا چهل شبانه روز نماز و روزه او را نپذيرد مگر اين كه غيبت شونده او را ببخشد.
(بحارالأنوار، ج75، ص 258، ح53)
امام على عليه السلام :
شنونده غيبت، مانند غيبت كننده است.
(غررالحكم، ج1، ص 307، ح1171)
امام باقر عليه السلام:
كسى كه در حضور او از برادر مؤمنش غيبت شود و او به ياريش برخيزد، خداوند در دنيا و آخرت او را يارى دهد و كسى كه در حضور او از برادر مؤمنش غيبت شود و او ـ با آن كه مى تواند ياريش كند ـ به يارى او برنخيزد و از وى دفاع نكند، خداوند او را در دنيا و آخرت پَست گرداند.
(ثواب الاعمال، ص 148)
..............................................................................................................
تهمت:
امام علی - علیه السلام - فرمود: هیچ بی شرمی و وقاحتی چون بهتان زدن نیست.«غرر الحكم، ح 4438»
امام علی - علیه السلام - فرمود: بهتان زدن به آدم بی گناه (گناهش) بزرگتر از آسمان است.
«بحار الانوار، ج 78، ص 31»
پیامبر خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس به مرد یا زن مؤمن بهتان زند یا درباره او چیزی بگوید كه از آن مبراست، خداوند متعال در روز رستاخیز او را بر تلّی از آتش نگه دارد تا از حرف خود درباره آن مومن برگردد.
«عیون الاخبار الرضا - علیه السلام -، ج 2، ص 33»